|
Στρατηγικό λάθος II η απάντηση Είναι δύσκολο για τον αναγνώστη να παρακολουθεί μια, ας την πούμε συζήτηση, μέσα από τις σελίδες μιας τοπικής εφημερίδας. Δύσκολο όχι μόνο γιατί θα πρέπει μετά από μια εβδομάδα να θυμάται το προηγούμενο δημοσίευμα, αλλά και γιατί θα πρέπει να φέρει στη μνήμη του και το τι προκάλεσε το δημοσίευμα. Για αυτό ας μου επιτραπεί το αδόκιμο της «αλληλογραφίας μέσω εφημερίδας», και θα είναι για μένα η τελευταία συμμετοχή σ΄ αυτόν τον άτυπο διάλογο, αφού όπως εξήγησα παραπάνω ο αναγνώστης νοιώθει «ότι έχασε κάποια επεισόδια». Προφανώς, αγαπητέ μου Αντώνη Παυλίδη, δεν αμφισβήτησα την απεριόριστη εκτίμηση που τρέφεις για μένα προσωπικά ή για την οικογένειά μου, αφού με κανένα τρόπο δεν σε προκάλεσα αλλά και δεν με προκάλεσες, πράγματα απολύτως λογικά για «πολιτικά όντα» που σκοπό έχουν να συνομιλήσουν με επιχειρήματα , να διαφωνήσουν ή και να συμφωνήσουν σε θέσεις, προτάσεις ή κατευθύνσεις που σκοπό έχουν να βοηθήσουν αυτό τον τόπο να κάνει βήματα προς τα εμπρός. Η ομολογία ¨ότι δεν μηδενίζεις το έργο των προηγούμενων Δημοτικών Αρχών¨ είναι κάτι που στη πρώτη δήλωσή σου δεν ειπώθηκε και γι αυτό γράφτηκε το προηγούμενο άρθρο. Αυτή και μόνο η παράλειψη ήταν ικανή να με βάλει σε πειρασμό ώστε να δεις τα πράγματα από άλλη σκοπιά. Από κει και πέρα, αν ¨κυρίαρχα προβλήματα¨ συνεχίζουν να μας ταλαιπωρούν, θεωρώ ότι έχει άμεση σχέση η οπτική γωνία που τα βλέπει κανείς. Οι λύσεις των προβλημάτων προϋποθέτουν θέσεις, προτάσεις, σχεδιασμό, μελέτες και συνεχές ενδιαφέρον. Όμως και το διοικητικό επίπεδο ( Δήμος-Νομαρχία-Περιφέρεια-Κεντρικό Κράτος) παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στη λύση που κάθε φορά υιοθετείται. Π.χ. το να αποκτήσει υποδομές νοσοκομειακής περίθαλψης (δηλ. νοσοκομείο), μια πόλη του μεγέθους της Ραφήνας, δεν νομίζω ότι έχει να κάνει με τη Δημοτική Αρχή αλλά με ένα συνολικότερο σχεδιασμό υγείας που υλοποιεί η κάθε Κυβέρνηση σε επίπεδο Νομού ή Περιφέρειας. Από την άλλη το αποχετευτικό είτε σε επίπεδο πόλης είτε σε διαδημοτικό επίπεδο έχει να κάνει και με την Πολιτεία αλλά και με τον βαθμό ετοιμότητας κάθε μικρής πόλης να προχωρήσει μόνη της. Αν αφήσουμε, χάριν του διαλόγου, το τι πράττει ή σχεδιάζει η Πολιτεία, τότε η κάθε Δημοτική Αρχή άρα και της Ραφήνας, πρέπει να βρίσκεται σχεδόν έτοιμη να βαδίσει σε μια μοναχική λύση (αυτονομία). Σε πληροφορώ λοιπόν ότι αυτός ο βηματισμός άρχισε αρκετά χρόνια τώρα, ώστε να είμαστε σήμερα σε πλήρη ωριμότητα αν βρεθεί ο κατάλληλος ιδιώτης για να συμπράξει (δυνατότητα που πρόσφατα νομοθετήθηκε). Οι επεκτάσεις των σχεδίων και οι οδικές προσβάσεις είναι από τα θέματα που κάθε Δημοτική Αρχή ασχολήθηκε και προχώρησε. Θεωρώ περιττό να παραθέσω ένα ψυχρό αριθμό, αυτό των στρεμμάτων που είναι υπό ένταξη, ή ένα αριθμό χιλιομέτρων ασφαλτόστρωσης (αν αυτός είναι εύκολο να υπολογιστεί) που έχουν συντελεστεί τα προηγούμενα χρόνια. Σίγουρα σε όποιο τομέα και να εστιάσουμε, η βελτίωση έχει επέλθει, δεν είναι όμως το ζητούμενο, αφού όπως συνηθίζεται να λέγεται «εχθρός του καλού είναι το καλύτερο» (και διασκευάζοντας αυτή τη ρήση εχθρός του καλύτερου είναι το άριστο!). Ως διακύβευμα αυτών των Δημοτικών εκλογών, συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των άλλων, και η αύξηση του ρυθμού βελτίωσης όλων των ενεργειών που ήδη συντελούνται ώστε η ζωή στη πόλη μας να αποκτήσει το επίπεδο που όλοι επιθυμούμε. Δεν μπαίνω στο πειρασμό να ασχοληθώ με το θέμα «λιμάνι», σε αυτή τη σύντομη αναφορά που προκάλεσε η απάντηση σου, φίλε Αντώνη Παυλίδη. Ο λόγος δεν είναι ότι δεν υπάρχει συνεχής και εκ του σύνεγγυς θα έλεγα, ενασχόληση των κατά καιρούς Δημοτικών Αρχών με το θέμα, άρα σοφά πράττοντας να «ποιήσω» όπως λέγεται «τη νήσσα», αλλά πραγματικά πιστεύω ότι το συγκεκριμένο θέμα έχει απασχολήσει κατά επανάληψη τα Δημοτικά Συμβούλια και σίγουρα εκπλήσσομαι με την ελλιπή πληροφόρηση που φαίνεται ότι υπάρχει από τη ¨Κίνηση Πολιτών¨, για τις αποτελεσματικές προσπάθειες που έχουν γίνει μέσα στα τελευταία 20 χρόνια ( από την εποχή του περίφημου ¨Μύκονος¨, μέχρι την επέκταση του λιμανιού), ώστε τουλάχιστον το πρόβλημα να μην μεγιστοποιηθεί και να παραμείνει σε υποφερτά επίπεδα για τη πόλη. Αυτό δεν σημαίνει, ότι είμαι της γνώμης πως, παύει το «λιμάνι» να είναι από τα πρώτα θέματα ( για αυτό το λόγο επέλεξα και τη λέξη «υποφερτά» δείγμα ότι συνεχίζει να ενοχλεί) που πρέπει να απασχολεί κάθε Δημοτική Αρχή της πόλης στο σύνολό της, χωρίς ποτέ να διακρίνω τους Δημοτικούς Συμβούλους σε συμπολιτευόμενους και αντιπολιτευόμενους όταν μιλάμε για τόσο σοβαρά θέματα που σχετίζονται άμεσα με το μέλλον της και το καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό. ΥΓ. Φίλε Αντώνη, να είσαι βέβαιος ότι δεν εννοούσα τα πόσα χρόνια κατοικείς στη πόλη όταν αναφερόμουνα για 24 ή 16 χρόνια. Έχει να κάνει με τις προηγούμενες πέραν της 20ετίας Δημοτικές Αρχές, και να σκεφθείς το τι προϋπήρξε, αν υπήρξε, σε επίπεδο υποδομών. Καλό θα είναι, να ανοίξεις τον ιστορικό σου ορίζοντά και πέραν της 20ετίας. Η πόλη δεν ιδρύθηκε όταν πρωτοκατοίκησες σε αυτήν!
Βασίλης Πιστικίδης |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
