|
Περί ανερξαρτησίας ο λόγος... Είναι το τελευταίο καιρό στη μόδα, να διαβάζουμε στον ημερήσιο και στον εβδομαδιαίο τύπο, ότι εκείνο ή το άλλο κόμμα στηρίζει τον ανεξάρτητο συνδυασμό του υποψηφίου Δημάρχου κ. Ταδόπουλου. Το πρώτο που έρχεται στο νου είναι ότι τα κόμματα, έχουν αντιληφθεί ότι οι πολίτες δεν σηκώνουν πια τη περίφημη «γραμμή» τους και προσπαθούν να μας πείσουν (παραπλανητικά;) ότι «εντάξει δικός μας είναι αλλά δεν πρέπει και να το φωνάζουμε, μήπως και αλιεύσει ο υποψήφιος και κανένα κουκί έξω από τα στενά κομματικά πλαίσια». Υπάρχουν μάλιστα και κραυγαλέες περιπτώσεις του τοπικού περισσότερο τύπου που ενώ κάποιοι, προφανώς ιδεολογικά συγγενείς του εκδότη, απολαμβάνουν πρωτοσέλιδα που υμνούν την ανεξαρτοσύνη τους (ας μου επιτραπεί ο νεολογισμός) στις εσωτερικές σελίδες οι αντίπαλοι του εκλεκτού εμφανίζονται ότι το «παίζουν» ανεξάρτητοι, ενώ κι αυτοί επικαλούνται το ίδιο, ότι είναι δηλ. ανεξάρτητοι. Αν λοιπόν επιχειρήσουμε, όσο αντικειμενικά μπορούμε, να ψηλαφίσουμε το φαινόμενο, και προσπαθήσουμε να σταθούμε με σοβαρό τρόπο μπρος στα σημάδια των καιρών, θα έλεγα ότι τα κόμματα και οι πολιτικοί (υπουργοί, βουλευτές) τηρούν μια σαφώς πιο ξεκάθαρη και κριτική στάση όταν δίνουν τη στήριξη τους, από αυτούς που επιχειρούν με ¨φανφάρες¨ να μας πείσουν ότι οι δικοί τους ( οι ομοιδεάτες που λέγαμε ή και πελάτες τους -έστω δυνητικά- στο επικοινωνιακό παιχνίδι των εκλογών) είναι ανεξάρτητοι. Τα κόμματα έχουν καταλάβει ότι αυξάνονται οι φωνές στην Τοπική Αυτοδιοίκηση που δεν βλέπουν τα προβλήματα μέσα από παραμορφωτικούς κομματικούς φακούς, αλλά κρίνουν την κεντρική πολιτική σκηνή από τις λύσεις που δίνει. Γνωρίζουν λοιπόν ότι υπάρχουν Δήμαρχοι που θα εναντιωθούν στα ίσα στον όποιο υπουργό της όποιας κυβέρνησης ώστε να πετύχουν αυτό που νομίζουν καλό για το Δήμο τους. Έτσι λοιπόν με την επιλογή: «στηρίζουμε τον ανεξάρτητο συνδυασμό του…» καταφέρνουν να πετύχουν δύο πράγματα. Πρώτο, δίνουν το στίγμα σήμερα σε όποιον πολίτη θα ήθελε να ακολουθήσει την κομματική επιλογή και δεύτερο κρατούν αποστάσεις από μια επιλογή που ίσως χάσει παταγωδώς την εκλογική αναμέτρηση ή αν καταφέρει και εκλεγεί δεν αποδώσει σύμφωνα με το αναμενόμενο. Ας προσθέσουμε και ένα τρίτο φαινόμενο με συνεχώς αυξητικές τάσεις, αυτό της έλλειψης της όποιας ανακοίνωσης από τα κόμματα, περί στήριξης σε μια σειρά Δήμων. Οι διθυραμβικές ανακοινώσεις από την άλλη των τοπικών εντύπων μάλλον έχουν διαφανείς σκοπούς και σίγουρα η επίκληση από συγκεκριμένα έντυπα για συγκεκριμένους υποψηφίους ότι είναι ανεξάρτητοι έχουν να κάνουν με σχέσεις που πολύ απέχουν από το να χαρακτηριστούν πολιτικές. Τι σημαίνει λοιπόν ανεξάρτητος υποψήφιος; Αυτός που θα πανηγυρίζει με τι σημαία του οποιοδήποτε κόμματος; Αυτός που θα προσκολλάται στους έχοντες και κατέχοντες τη εξουσία για να είναι αρεστός και να «τσιμπάει» ένα εργάκι για τον Δήμο του; Αυτός που όταν πλησιάζει τον οπαδό ενός κόμματος κακολογεί το αντίπαλο κόμμα και τούμπαλιν; Αυτός που γενικά απαξιώνει τη κεντρική πολιτική σκηνή με τη κλασσική φράση:¨όλοι ίδιοι είναι;¨ Αυτός που συνέλεξε ή προσέλκυσε και κανά δυό γυρολόγους της ντόπιας πολιτικής που είναι γνωστό ότι δεν έχουν την ίδια κομματική τοποθέτηση με τον αρχηγό και υποψήφιο Δήμαρχο οπότε ο συνδυασμός ¨φαντάζει¨ πολυσυλλεκτικός; Σίγουρα δεν είναι έτσι. Το παραταξιακό φάσμα κάθε τόπου διαθέτει βέβαια και τέτοιους υποψήφιους και μένει στον καθένα από μας να ξεχωρίσει την ¨ήρα από το στάρι¨. Η ανεξαρτησία του κάθε υποψηφίου δεν έχει να κάνει με το τι θα δηλώσει ο ίδιος ή το προσκείμενο φίλα τοπικό έντυπο. Η ανεξαρτησία έχει να κάνει με τη προηγούμενη στάση του αν είναι εκλεγμένος ή τη στάση που θα κρατήσει αν και όταν εκλεγεί. Εδώ είναι το λεπτό σημείο που πρέπει να εστιάσει ο πολίτης, και πριν «δαιμονοποιήσει» κάποια υποψηφιότητα ως αρεστή σε ένα μόνο κόμμα, ας σκύψει με καθαρή ματιά να εξετάσει συμπεριφορές και ενέργειες. Η ανεξαρτησία (άρα απέναντι σε τι αντιλαμβάνονται μερικοί;) έχει να κάνει με την ύπαρξη συγκεκριμένων θέσεων ενός συνδυασμού και με την διάθεσή του να κυνηγήσει τους στόχους που θέτει προεκλογικά και χάριν σε αυτούς κατά μεγάλο ή μικρό ποσοστό εκλέγεται. Η ανεξαρτησία ενός συνδυασμού είναι προϊόν ακόμη και της ίδιας της λειτουργίας του ως δημοτική παράταξη. Η ανεξαρτησία ενός συνδυασμού είναι και ευθέως ανάλογη των θεσμών που τηρεί ή και τολμά να εφευρίσκει και να εφαρμόζει ώστε ο πολίτης να μπορεί να εκφράζεται μέσα από ανοιχτές διαδικασίες συμμετοχικής διαβούλευσης και αποφάσεων που λαμβάνονται στο απώτατο καταληκτικό σημείο της τοπικής δημοκρατίας, στη γειτονιά. Ακόμα και οι αποφάσεις ενός εκλεγμένου Διοικητικού Συμβουλίου ενός εξωραϊστικού Συλλόγου δεν έχουν τη βαρύτητα που τους πρέπει όταν δεν λαμβάνονται μέσα από αποδεκτές διαδικασίες συμμετοχής των μελών του. Συμπερασματικά, η ανεξαρτησία είναι το αποτέλεσμα μιας πολιτικής λειτουργίας που ακολουθεί πιστά ένας συνδυασμός που σέβεται τον πολίτη, τον κάτοικο και του δίνει τα μέσα να εκφράζεται και να συμμετέχει στη λήψη των σοβαρών αποφάσεων που τον ενδιαφέρουν αφού προηγούμενα ακολουθήσει ένα σημαντικότατο στάδιο, αυτό της ενημέρωσης. Για να μην θεωρηθούμε ¨αιθεροβάμονες¨ δεν πιστεύουμε ότι για κάθε απόφαση του Δ.Σ. θα πρέπει να προηγείται μια σειρά, χρονοβόρων πράγματι, συνελεύσεων. Δεν προτείνουμε ένα σύστημα διοίκησης που ο Δήμαρχος ή το Δ.Σ. δεν θα μπορούν να προμηθευτούν ούτε γομολάστιχα χωρίς την έγκριση των δημοτών αλλά σίγουρα η ιεράρχηση των προβλημάτων και η αντιμετώπισή τους όταν αυτά είναι ζωτικής σημασίας για τη καθημερινότητα του δημότη, θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα πλατύτερων διαβουλεύσεων και όσο το δυνατό ευρύτερης συναίνεσης. Η ανεξαρτοσύνη λοιπόν είναι, κατά τον προσωπικό μου ορισμό, ο τρόπος λήψης μιας απόφασης και η αταλάντευτη πορεία υλοποίησης αυτής της απόφασης. Μιας απόφασης που λαμβάνεται από ενημερωμένους δημότες, για τους ίδιους τους δημότες, μέσα από ανοιχτές διαδικασίες που δεν αποκλείουν κανένα, οι οποίες έχουν όμως κανόνες και εμπιστεύονται τον Δήμαρχο, το Δημοτικό Συμβούλιο ότι θα την υλοποιήσουν. Αυτός λοιπόν ο Δήμαρχος είναι ανεξάρτητος, αυτός ο συνδυασμός είναι ακηδεμόνευτος, όταν για μοναδική εξάρτηση έχουν την συμμετοχική διαδικασία στη λήψη των αποφάσεων και αναλώνονται στη πραγματοποίησή τους.
Βασίλης Πιστικίδης |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
